Vissen
in de bellyboat.
Om één en ander zo mobiel mogelijk te houden, past mijn bellyboat met alle toebehoren zoals waadpak, flippers, dieptemeter, accu en dozen met kunstaas in één grote tas. Bijkomend voordeel is dat je hierdoor gedwongen wordt iedere keer goed na te denken over de dingen die je wel en niet mee wilt nemen. Dit geldt ook voor de hoeveelheid kunstaas. Ik neem per visdag maximaal twee kunststof bakken met kunstaas mee. Eén doos in elke voorste opbergruimte van de bellyboat. Er zouden best twee of drie dozen in deze ruimtes passen, maar dit levert twee praktische problemen op. De eerste is dat je altijd net de bak moet hebben die niet bovenaan staat. De tweede is dat hierdoor de steun voor je ellebogen zo hoog wordt, dat ik last krijg bij het werpen.
Praktische zaken.
Tijdens mijn eerste visdagen met de bellyboat enkele jaren geleden, heb ik door schade en schande enkele dingen geleerd die handig zijn om te weten als je ook van plan bent ge gaan vissen met de bellyboat. De eerste en meest belangrijke is dat je je niet snel kunt verplaatsen. Hou hier dus rekening mee en laat je niet verrassen door boten. Blijf in je bellyboat daarom bij boten uit de buurt. Dit heeft ook alles te maken met een ander belangrijk aspect. Omdat je grotendeels in het water zit/hangt, ben je relatief slecht zichtbaar. Zorg er daarom voor dat je een bellyboat aanschaft die qua kleur goed opvalt. Vanwege het drijfvermogen van de bellyboat is het belangrijk dat je bij aanschaf let op het draagvermogen van de drijvers. Mijn advies is er voor te zorgen dat je drijfvermogen over hebt voor het meenemen van extra materialen hoewel dit toch enigszins beperkt is. Maar toch heb je het met de dieptemeter + accu, enkele dozen kunstaas en een natje en een droogje al snel over enkele kilo's. Vraag bij twijfel liever advies aan een ervaren bellyboat visser of laat je voorlichten in een goede hengelsportzaak.
Tip:
drink niet te veel als je met de bellyboat vist. Een sanitaire stop is vaak een
hele opgave en al dat water om je heen is toch al stimulerend.
Voor je het water op gaat is het handig eerst goed na te denken over de
plaats waar je spullen opbergt. De meeste bellyboats hebben naast opbergvakken
op de zijkanten, ook een opbergvak boven de rugdrijver. Dit is een handige
plaats op grote spullen in op te bergen, maar de ervaring leert mij dat deze
opbergplaats bijzonder lastig te bereiken is als je eenmaal op het water zit.
Daarnaast vind ik het prettig
als
alle spullen elke keer op dezelfde plaats terug te vinden zijn. Je moet je
onthaakmateriaal namelijk blindelings kunnen vinden als je bijvoorbeeld een
snoek of snoekbaars uitgedrild hebt. Niets is zo vervelend als een vis in je
hand terwijl je moet gaan zoeken om een onthaaktang. Ik weet dit uit ervaring.
Zelf heb ik mijn onthaaktang(en) altijd aan de rechterzijkant van de band hangen
zoals je op bovenstaande foto kunt zien. Omdat ik rechtshandig ben, heb ik de
tang altijd bij de hand en kan ik de gevangen vis snel onthaken. Ik borg de
tangen (en alle andere dingen die kunnen zinken) altijd met stukken elastiek aan
kunststof haken. Zo kun je ze nooit verliezen. Ik heb vorig jaar 20 van de
hiernaast afgebeelde kunststof haken en vier meter elastiek gekocht. Deze haken
en het elastiek koop ik bij een outdoorshop en het bevalt mij uitstekend. Verder
heb ik een aantal afsluitbare plasticzakken gekocht waar ik alle spullen in
opberg die niet tegen water kunnen. Hiermee voorkom je bijvoorbeeld dat je
fototoestel of je vergunning nat wordt.

Als
je net als ik behoefte hebt aan het monteren van een dieptemeter, dan zijn
hiervoor diverse kant-en-klare oplossingen te koop in de vorm van dieptemeters
met drijvende transducers. Ik heb het zelf opgelost door mijn dieptemeter en de
transducer op twee hardhouten plankjes te monteren. Ik heb deze plankjes met een
bovenfrees van sleuven voorzien. Door deze sleuven haal ik vervolgens sjorbanden
die ik op de drijver heen span. Werkt perfect, zit muurvast en kost bijna niets.
Op een soortgelijke manier heb ik een hengelsteun gemaakt. Als ik achter de
roofvis aan ga heb ik meestal twee hengels bij me. Een baitcaster voor het
vissen op snoek en een vertikaalstokje voor het vissen op snoekbaars onder de
bellyboat. Voor de steun gebruik in een stuk afvoerbuis waar ik een sjorband
doorheen haal. Ook deze sjorband trek ik rond de drijver en ik heb een perfecte
steun voor mijn tweede hengel. Ook deze hengel borg ik veiligheidshalve met de
eerder genoemde haken. Hiernaast kun je zien hoe dit er in de praktijk uitziet.
Het
vissen spreekt voor zich denk ik. Ik heb zelf hele goeie ervaringen met het
vissen met spinnerbaits tussen waterplanten. Op één of andere manier lijkt het
er op dat de snoek zich op geen enkele manier stoort aan een mafkees die in een
bellyboat voor of tussen de waterplanten drijft. Ik heb het meegemaakt dat
snoeken je spinnerbaits letterlijn voor je neus weg komen halen. Neem van mij
aan dat dit adrenalineverhogend werkt. Het landen van gevangen rovers vergt net
even iets meer handigheid dan vissend vanaf de kant of vanuit een boot. Je kunt
je namelijk niet veroorloven dat een snoek of snoekbaars kopschuddend
zorgt voor het parkeren van je kunstaas in één van de drijvers. Ik zorg er
daarom voor dat ik 100% zeker weet dat een vis echt uitgedrild is.
Omdat ik zelden gebruik maak van een schepnet, land ik gevangen vis vrijwel altijd met de kieuwgreep. Als je dit een beetje oefent, dan kun je snoek zonder al te veel problemen onthaken. Door gebruik te maken van de kieuwgreep kun je de gevangen vis rustig naast de bellyboat in het water laten hangen terwijl je de vis onthaakt. Voor het maken van een foto is het van belang dat je met grotere vissen zorgt voor extra ondersteuning. Let hier op omdat je anders het risico neemt dat je de kaak van een snoek beschadigd.
Over de kieuwgreep is al heel veel verteld, maar je zult zelf in de praktijk moeten ervaren hoe je dit het best aan kunt pakken. Algemene stelregels zijn er echter wel te geven.
Zorg
dat je altijd vooraf beoordeelt of je de kieuwgreep toe kunt passen zonder
dat je zelf met één van de haken in aanraking komt.
Op
de foto rechts kun je zien hoe een kieuwgreep er in de praktijk uitziet. En gaat
het een keer fout, dan overleef je het ook wel (zie kleine foto links). Mijn
ervaring is dat je er hooguit een paar schrammen aan overhoudt die binnen een
paar dagen weer genezen zijn. Het grootste ongemak is dat de wondjes tijdens het
vissen nog wel eens hardnekkig willen blijven bloeden. Maar ja, ik heb het er
graag voor over.
Deze pagina is voor het laatst bijgewerkt op: 12-02-2007