Veel mensen kennen de verhalen over het vissen op snoek in Ierland. Meestal zijn het fantastische verhalen over gigantische snoeken en enorme aantallen gevangen vissen. Helaas blijkt het in de praktijk in Ierland net als in Nederland lang niet altijd rozengeur en maneschijn. Dat is dan ook de reden dat ik besloten heb onze ervaringen op te schrijven.

 Na een uitgebreide voorbereiding is het op zaterdag 25 september 2004 eindelijk zo ver. We gaan vertrekken. Wijs geworden door een eerdere ervaring met het onvoorspelbare Ierse weer hebben we besloten dit jaar onze bellyboat mee te nemen. Omdat het in Ierland hard kan waaien komt het regelmatig voor dat we met de door ons gehuurde boot niet in staat zijn het water op te gaan. Niet omdat de boot niet betrouwbaar is, maar simpelweg omdat het water op het grote Lough Derg zo door de wind opgestuwd kan worden dat er met goed fatsoen niet gevist kan worden. Golven van meer dan een halve meter zijn dan geen uitzondering Door de bellyboat mee te nemen kunnen we bij harde wind uitwijken naar kleinere meertjes in de buurt.

Het meenemen van de bellyboat zorgde overigens ook gelijk voor het eerste probleempje. Bij het inchecken van de bagage bleken we “te zwaar” te zijn. Nadat dit geregeld was kwamen we na een voorspoedige reis aan in Dublin. De gehuurde auto stond hier al op ons te wachten. Na de eerste onwennige kilometers met het stuur en de versnellingspook “aan de verkeerde kant” kwamen we na een voorspoedige reis aan op onze bestemming. Het rijden in Ierland is overigens ook iets om de nodige tijd voor uit te trekken. De wegen in Ierland zijn over het algemeen beduidend minder goed en veel smaller dan in Nederland. Ons advies is dan ook om er voor te zorgen dat je voldoende tijd uittrekt voor de reis en bij voorkeur een eerste keer zorgt dat je niet in het donker hoeft te rijden.

Bij ons onderkomen aangekomen werd snel de bagage opgeruimd en zijn we eerst maar eens gaan informeren naar de vangsten op dat moment. Natuurlijk waren onze verwachtingen hooggespannen. Navraag leverde echter op dat de vangsten al enkele weken ronduit slecht waren en dat er zelfs perioden waren geweest van enkele dagen waarin helemaal niets gevangen werd. Al met al bijzonder opbeurende berichten.

Dinsdag waren de Ierse weergoden ons wederom goed gezind. Enigszins vertwijfeld door de ervaringen van de vorige dagen gingen we het meer weer op. Het was de bedoeling om de dag grotendeels trollend door te brengen om maar zo veel mogelijk water af te vissen. Omdat Lough Derg behoorlijk diep is, werd er voor gekozen om alle waterlagen af te vissen met grote pluggen.Nadat de eerste hengel klaargemaakt was en de planerboards uitgezet waren, leek het een topdag te worden. Binnen een kwartier werden er drie snoeken gevangen op ongeveer vijf meter diepte. Eén voor mij vismaat en twee voor mij. Het waren dan wel geen meters, maar het begin was er. Zou het dan toch gaan gebeuren…..

Helaas was het na de eerste drie snoeken weer geruime tijd gebeurd zodat we besloten te verkassen naar een ondiepe oeverzone met veel waterplanten. Deze oeverzone werd met allerlei soorten kunstaas afgevist. Helaas leek de snoek niet geïnteresseerd in onze pluggen, jerkbaits, shads, spinners en lepels. Pas in de loop van de middag lukte het nog om trollend  een snoek in de boot te krijgen. Ook deze snoek werd gevangen op een waterdiepte van ongeveer vijf meter. Gelukkig was dit een redelijke snoek die veel sport leverde. Vast stond toen in elk geval dat we er in geslaagd waren Ierse snoek te vangen.

Woensdag werd wederop de hele dag trollend doorgebracht op het water. Ook deze dag bleek de meeste snoek op ongeveer 5 meter water gevangen te worden. Zowel op pluggen die achter de boot gevist werden als op pluggen die achter de planerboards gevist werden, sneuvelden diverse snoeken en baarsen. Opvallend was dat er eigenlijk maar twee vangende kleurcombinaties bleken te zijn. Zowel de redheads als baarskleurige pluggen leverden vis op terwijl allerlei andere kleuren tot geen enkele aanbeet leidden. De afmeting van de pluggen lag steevast rond de 15 cm. Kleinere pluggen leverden geen enkele aanbeet op. Met name de in Ierland door Wijbe gekochte tweedelige pluggen bleken succesvol. Dit bleek met name toen aan het eind van de middag een keiharde aanbeet op de tweedelige redhead van Wijbe volgde. Zou dit eindelijk de eerste metersnoek worden…..

Na een korte dril op ongeveer 5 meter diepte kwam de vis als een torpede naar de oppervlakte en sprong ongeveer 20 meter achter de boot uit het water. Als snel werd toen duidelijk dat het niet om een metersnoek ging maar om een fantastisch mooi getekende bruine forel die ons “tailwalking” liet merken hoe groot de kracht van Ierse vis is. Als ik ooit iemand van trots heb zien glimmen, was het die dag. Het spreekt daarom ook voor zich dat ik het niet kan laten deze foto prominent te plaatsen.

Later deze dag wist mijn vismaat Wijbe nog enkele mooie baarzen te vangen zodat we van een geslaagde dag konden spreken na twee visloze dagen en een magere dinsdag. Het spreekt voor zich dat we aan het einde van deze dag enkele “consumpties” tot ons genomen hebben. De woensdag werd dan ook afgesloten met 6 snoeken, 9 baarzen en een mooie bruine forel.

Donderdag gingen we met veel vertrouwen naar de steiger waar onze boot lag. Na een korte blik op het water en de wit schuimende koppen bleek dat we naar de overkant van het meer moesten om enigszins comfortabel te kunnen vissen. Omdat het meer behoorlijk groot is, was dit zeker de eerste kilometer een hachelijk avontuur vanwege de golven. Het meer is namelijk zo’n 40 km lang en op sommige plaatsen ruim 5 km breed.

Na enkele uren trollen zonder vis wakkerde de wind nog verder aan en moesten we noodgedwongen stoppen met vissen op het meer omdat het gewoon niet meer verantwoord was. Omdat we nog lang niet van plan waren te stoppen, besloten we met de auto naar de rivier de Shannon te rijden. Bij de plaats Portumna kon namelijk schitterend vanaf de kant gevist worden. Helaas bleek ook al snel dat de snoek op de Shannon niet gemakkelijk te vangen is. Op één nazwemmer na hebben we geen snoek kunnen vangen. Dit is zeker na de ervaringen van de woensdag uiterst teleurstellend. Bij terugkomst bij het huisje was de keus dan ook snel gemaakt toen bleek dat de wind weer behoorlijk was gaan liggen. Hoewel het al bijna donker begon te worden zijn we toch nog een uur het water op gegaan. Hoewel dit schitterende plaatjes opleverde, bleek achteraf bleek dat we dit uur beter in een pub door hadden kunnen brengen.

 Vrijdag was het echt beestenweer. De regen kwam met bakken uit de lucht en het waaide enorm. Met de boot het meer op was dus geen optie. Het werd dus de bellyboat op hetzelfde meer als we op zondag op begonnen waren. Het bleek dat dit een goede keuze was. Binnen enkele uren visten we 11 mooie snoeken tussen de waterplanten vandaan. Na de fantastische woensdag voor Wijbe werd de vrijdag voor mij de meest succesvolle dag. Door met spinnerbaits tussen de waterplanten te vissen, lukte het om binnen anderhalf uur 9 mooie snoeken te vangen. Als je in gedachten houdt dat de snoek in Ierland veel sterker is dan hier in Nederland kun je je voorstellen wat dit betekent. Regelmatig zat ik vissend vanuit de bellyboat met een hengel die tot aan de handgreep onder water getrokken werd door wegsprintende snoeken te kijken naar een snel leegrakende spoel. Dit is echt fantastisch, zeker als de snoek tijdens het drillen tussen je benen door schiet . Deze laatste dag was dan ook snel voorbij.